maandag 26 juni 2017

Een beetje een enge beer.

Zo van die stofjes die je hart stalen, die mag je niet in je kast laten liggen. Een restje bruin met blauwe bloemetjes en vlindertjes, dat wordt een ideale beer, dacht ik, en ik begon eraan. Ik begon er vorig jaar in augustus aan. Ik ging op reis en vond het vervelend dat ik geen naaimachine mee kon sleuren op het vliegtuig en had dus wat kleine knuffelprojectjes bij, eventueel zelfs om al met de hand te naaien. 
Daar ben ik moedig aan begonnen, en toen waren we opeens juni 2017.

Ik haalde het pakketje - dat nog steeds te mooi was om in de kast te laten liggen - voor een tweede maal uit de kast, en zette mij achter de machine. Beter. Ondertussen snuffelde Amélie in de lintendoos van mijn overgrootmoeder, en reikte sokkenboordjes aan, en ook een restje tule voor een rokje, en een lintje om de niet zo netjes gestikte tule te verbergen. Dank je Amélie.


Op voorhand had ik besloten een klein hartje op de buik van de beer te naaien. 't Zou dienen als geboortecadeautje voor een schattig meisje, en daar staan hartjes bijzonder goed bij. Hartjes in de ogen, dat leek mij ook wat. De beer die op slag verliefd wordt op dat mensenkind, hoe vertederend.

En toen, toen was de beer af, en keek hij mij aan. Ik werd er een beetje bang van. Ik weet niet precies hoe het komt. 't Is iets met de ogen. Ik heb al knopen bovenop de hartjes gelegd, om te zien of dat beter werd, maar dat was dus niet het geval. Uiteindelijk vind ik de combinaties vlinder-beer ook niet geweldig.




Ik wil geen nachtmerries van een pasgeborene op mijn geweten, en naaide daarom een ander babycadeautje. Met nog een stofje dat mijn hart stal. Maar da's voor een volgende keer.

Ondertussen is de beer al geadopteerd. Die dochter van mij is blijkbaar niet zo kieskeurig. Maar toch een kleine oproep: zien jullie wat het probleem is met de beer, en hoe ik het moet oplossen? Een lieve snoet zou hem toch beter staan.

patroon Beer: Feest in't knutselbos

zaterdag 17 juni 2017

Een Sweet Summersuit.

Gisterenochtend las ik het blogbericht met het prachtige (gratis!) patroon om een zwempakachtig speeldingetje te maken, gisterenmiddag was het genaaid, deze namiddag konden foto's genomen worden tijdens een potje waterpret in ons tuintje, en deze avond staat het op de blog.
 De lintjes zijn heb ik fout afgeknipt en zijn nu te kort, maar dat kan de pret niet bederven. Nu dat de lengte speelproof bevonden is, ga ik die gewoon vaststikken.

Als je vindt dat er te veel foto's bij staan, mijn excuses - 'k heb nochtans al hard geselecteerd. Neem toch even de moeite om door te scrollen naar de laatste foto, want dat snoetje, da's goddelijk. Beloofd.





 






Voilà,van patroon tot blogbericht in een wip. 't Mag ook een keer.

Stof: Qjutie4kids (vorig seizoen)

dinsdag 13 juni 2017

Een poppenbuggy

Het is lang geleden dat jullie nog wat van me gehoord hadden. Daar had dit bericht veel mee te maken. Nu de vermoeidheid over is, keert de naai- en bloggoesting stilaan terug. Nog niet helemaal precies, en ik vind dat nogal ergerlijk, maar kijk, we beginnen klein. Om erin te komen: een nieuw buggyzitje voor mijn poppenmoedertje. Het origineel was - eh - niet echt mijn stijl: iets te roze, en iets te schreeuwerig. Omdat het grijs-roze onderstel wel behouden zou blijven, besloot ik voor de optie 'iets minder roze en iets minder schreeuwerig' te gaan. Een lapje Lily Balou werd uit de lappenmand gehaald, en twee uur later zag ik mijn dame al door de tuin hossen. Kind content, moeder content.

Ik had het vorige hoesje ontmanteld - enfin, niet dat dat veel werk was, want het scheurde al langs alle kanten door - en dat was dan het patroontje voor mijn eigen buggyhoes. Het origineel was afgewerkt met biais, maar ik ben daar niet zo'n fan van, dus heb ik mijn stuk gedubbeld. Da's een dikke plus, achteraf gezien, want de stof is maar aan ene kant mooi, en op de achterkant van die buggy wordt precies toch evenveel gekeken.

En ziehier, het resultaat:





Patroon: oude buggyhoes
Stof: Lily Balou van Mon Depot